Kara Kıtanın Çocukları!
Ortada tek tencere, içinde çorba,
Bunlar kara kıtanın, beyaz gözleri,
Bedenleri açıkta, yırtıkça urba,
Bu canlar kâinatın, siyah nazları!
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta