Kara Kediler...
Ya ben mutlu olmayı bilemedim,
Bu koskoca dünyada!
Ya da hep mutsuzluklar ağına düştüm
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu daracık hayatta!
Bütün şiirin özü bü dizede gizlenmiş.
Tebrikler.
Bu şiirde de kedilerle tanıştık ve güzeldi.
Ya ben mutlu olmayı bilemedim
Bu daracık hayatta!
Ya da bu daracık sokaklar vurdu beni,
Bu daracık sokaklardaki,
Kara kediler...
Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta