Kara kaplı defterlerde gizlidir hasretim,
üzeri tozlu raflardan
indirdiğim ruhumun ışıltısı yakıyor benliğimi,
geldiğim yeri unuttum,
gideceğim yeri bilmez durumdayım,
ey aşk,
sınırlarımdan içeri girdiğinden beri,
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




'İNSAN, BİR YOLCUDUR! YOLCULUK İSE; ERVAH-I ALEMDEN, RAHM-I MADERDEN, SEBAVETTEN, GENÇLİKTEN, İHTİYARLIKTAN, DÜNYADAN, KABİRDENİ BERZAHTAN, MAHŞERDEN, MİZANDAN, SIRATTAN, EBEDÜL ABAD'A GİDEN UZUN BİR SEFER-İ İMTİHANDIR!'
'DÜNYA BİR MİSAFİRHANEDİR! İNSAN İSE ONDA AZ DURACAKTIR. VE VAZİFESİ ÇOK BİR MİSAFİRDİR! ŞU KISA HAYAT-I FANİYE İLE HAYAT-I EBEDİYEYİ KAZANMAKLA MÜKELLEFTİR!'
'EYVAH ALDANDIK! ŞU HAYAT-I DÜNYEVİYEYİ SABİT ZANNETTİK! O, ZAN SEBEBİYLE BÜTÜN, BÜTÜN ZAYİ ETTİK. EVET ŞU GÜZERAN-I HAYAT BİR UYKUDUR, BİR RÜYA GİBİ GEÇTİ. BU TEMELSİZ ÖMÜR DAHİ BİR RÜZGAR GİBİ UÇAR GİDER!'
Hayırlı çalışmalar.
hala o defterler...güzeldi. hayırlı bayramlar
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta