kara kan
ırmak özüne akmaz, ay geceye-güneş eceye-yan bakmaz ozan heceye
sorguda-yargıda-aşta-işte-sevişte, yaşama dokun-dön, kent yüzü köye
yemen ellerinde mihralibey çığlığı-huş ağıdı, tam o an-yürekten vurulur
ana vatan bereketi kan toprakta yoğrulur, ata tohum can çekişir-durulur
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta