4 Ağustos 1999 - Eskişehir
Ben, o görüp duymadığınız kişiyim.
Gözlerinizdeki kara ışığım,
Büyük günahlarınız gibi sakladığınız.
Günün birinde dünyaya saçmamı isterseniz,
Tüm bu dertleri ve karanlığı.
Beni biraz umutla söndürmeniz gerek.
Söner isem yok olurum sanmayın,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta