Kara Haber Şiiri - Bilal Bildik

Ömür bir su gibi akıp gidiyor
Ne yaşadığım belli, ne güldüğüm
Kuru bir yaprak gibi solup düşüyor
Benden alıp götürdü her gördüğüm
Yarın ne olacak artık oda bilmiyor
Herkesin kapısını çalıyor bir gün ölüm

Gidenler çekip gitti, gittiğiyle kaldı
Gidenin ardından hep kalanlar yandı
Beklenmedik anda ölüm kapıyı çaldı
Her hayalin yerini, bir kara haber aldı

Çileli dünya istesem de benden gitmiyor
Bir ceviz kabuğu bile etmiyor bildiğim
Hiçbir şey gönlün istediğini vermiyor
Dünya fani sırayla gidiyor her sevdiğim
Sözüm bir tek kendime, kimseye geçmiyor
Derdi bitmez hiç bir kulun, en çok da benim