Ah o kara günler,bitmeyen geceler
İnsanlar korkudan kelimeleri heceler.
Yeniçeriler ayaklanır, Araplar arkadan hançerler.
Eskimiş teçhizatla cepheyi savunur askerler
Tutmaz hiç bir kibir teknolojinin yerini.
Yoksa şehitlerle ödenir bu abdallığın bedeli.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Doğacaktı elbet kara günlere Güneş.
İki elin sesi bir kafire kafes.
Korkudan dağılırlar alemlere ibret,
Belakeştir bu vatan,Olsun bu düşmana ibret.
ŞİİRİNİZİ
BEĞENİYLE OKUDUM
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta