Ah o kara günler,bitmeyen geceler
İnsanlar korkudan kelimeleri heceler.
Yeniçeriler ayaklanır, Araplar arkadan hançerler.
Eskimiş teçhizatla cepheyi savunur askerler
Tutmaz hiç bir kibir teknolojinin yerini.
Yoksa şehitlerle ödenir bu abdallığın bedeli.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Doğacaktı elbet kara günlere Güneş.
İki elin sesi bir kafire kafes.
Korkudan dağılırlar alemlere ibret,
Belakeştir bu vatan,Olsun bu düşmana ibret.
ŞİİRİNİZİ
BEĞENİYLE OKUDUM
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta