Soğuk, kapkaranlık kış gecelerinde, sokak lambası hüzünlüdür içi titrer
Zavallı yapraksız ağaçlar yorgun ve kırılgandır, her an seni korkuya iter
Düşen kar taneleri onurludur, incitmez üzerine konduğunu yokluğu tercih eder
Esintiler düşleri yerle bir edip ezer geçer, ölümü özletir her sefer
Perdeler kapalı, ışıklar sönük, yaşam çaresizdir, gölgeler sahibine düşman
Hanlar yolcuya kucak açar, toprak tetikte varlığı ölüye armağan
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta