Bana, -Himmet öldü, sen de ölürsün- diyordun.
Bu yalan dünyaya inat, işte dimdik ayaktayım.
İşte ellerini tutuyorum yaşamadığımız yılların,
Ben düşmanları çatlatan yalın bir gerçeğim.
Benim himmetim, himmetini geçti diyordum,
Sen emeği, gayreti hoyratça elimine ediyordun
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta