Güneş sarmış uzun saçlarını bedenimize
Yeni doğan gün parlıyor,
Kara gözlü ceylanımın bakışlarında.
Küçücük ellerini sarıyorum yüreğimle.
Taze atışlarını hissediyorum tenimde.
Dudağında ki tebessümde yaşıyorum
Hayata açlığını.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




içten ve derin bir sevgiyle...
saygılar kaleminize...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta