Yatağım yaslara yastığım yaşlara
Kalbim hep kanlara boğuldu
Uykular firarda acılar nöbette
Geçecek ömrüm hep kara gecelerde
Güneşim olupta dünyama doğmanı
Rüzgarım olupta saçımı savurmanı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta