kara gözlerinden ilham aldım
sen kömür dedin
kasıldım
ben elmas ta karar kıldım.
kıldım kılmasına da
kirpiklerine takıldım kaldım.
askı da asılı kalsam
sana asılıyorum sanacaksın.
sesini duymadığım
yüzünü bile görmediğim
yüreğini bilmediğim
bilmekte istemediğim
kimseye askıntı değilim.
sen aşığım sandın.
yandın iki gözüm yandın.
sen aşka ne çabuk kandın.
geçici olarak
göz bebeklerine tutunuyorum.
yasaklar hüzünlerde
sevinçler izinde üşüyorum.
ne yap et kara gözlüm
sav başından kara bulutları
gözlerin yaşarmasın sakın.
düştüm ha düşüyorum…
zaten hep aşka meyilli kaldın.
“ ben sönerken sen nasıl alev aldın.”
Kayıt Tarihi : 4.9.2007 17:42:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!