Yürüyordun dün yine, karşı sokağın köşesinde
Kendinden emin adımlar atıyordun, her seferinde
Uzun, derin düşüncelerle birlikte hafif bir suskunluk
Ve sonrasında ise kaçmak istiyordun, her şeyden ve herkesten.
O kadar anlamı kalmamış olsa gerek, senin için hayatın
Düşüncelerin çok ağır, hele ki yaşamın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Gönül dostum; duygular çok güzel anlatılmış. Selamlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta