Çiy yavaşça damlar ve rüyalar yoğunlaşır; önüne aniden
Düş mahmuru gözlerimin, meçhul mızraklar savrulurlar.
Ve sonra düşen atlıların gümbürtüsü ve bilinmeyen
Öldürücü orduların naraları, kulaklarıma vururlar.
Hâlâ çabalayan biz, yanında sahildeki Dormen’in,
Tepedeki Kral Mezarı’nın, gün, boğulup çökerken içinde çiyin,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta