Karanlığına çektiği andı son,
Sonun en sonu.
Evrenin dibindeydi içindeki karanlık,
Dipsizliğin ucunda.
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




şiirde birbirine çok yakın sözcükleri tekrarlarsak ahenk etkilenir bence...
bu şiirde dip,karanlık,kara ve son sözcükleri çok sık tekrarlanmış.
iyi yazan bir arkadaşım olarak,aceleye getirdiğini düşünüyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta