Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
çok teşekkür ederim perihan aynen dediğiniz gibi.
insanın halleri hiç belli olmuyor kim gerçekte mutludur kıymetin bilmez kimi mutsuzdur mutluluktan uçar yanlızlığının farkında değil.güzel bir çalışma olmuş.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta