Kendimi kem gözlere bırakıp diyeceğim,
Eski bir duvar ustası edasıyla
İnce ince yontup sözcük sözcük, diyeceğim
Kara, kara değildir; gridir, göz alıcı mat.
Herkes uyuyordu, işliyordu yeraltı derin
Karaydı, vardı, vesveseydi, su götürmezdi
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta