Kara Çocuktu lakabı; adını hiç sormadım, sormaya ne gerek vardı ki zaten.
Annesinin kucağında kulağına bir el ezan okunmuş yada dertli bir türkü söylenmiş, hoşgeldin sevinciyle.
Rüyaları hep maviymiş aşk tadında, barışın rengi yeşil bir çerçeve içinde.
Anlatılmayacak koca sevdalar taşıyordu yüreğinde, bir yanı Amed bir yanı sason'du dilindeki bir çoban şiirinde.
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Yıllar sonra bu güzel dizeleri tekrardan, okumak gecemizin hüznüne bir damla ılık dokunuş olmuştur. Ve hüzün kaybolur. Kadife yürekli insan!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta