Akşam dökülüyor kentin öbür yüzüne,
Güneş şimdi kaybetti çocuksu sıcak yüzünü.
Sokaklarda yaramaz çocuklar bir bir kayboldu..
Köşe başından pembe rujlu sahte fahişe gülüşleri,
Kentin caddelerinde ürkek ve titrek yankılanıyor.
Kaldırımlara benim yalnızlığım lapa lapa kar gibi dökülüyor.
Islaktır artık eski zamanlardan kalan kaldırım taşları,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta