Sırtımı dayardım kara ardıç gövdesine
Bakardım türkmen dağın uzak yamaçlarına
İşitir gibiydim hoş muhabbeti kuş seslerini
İşitir gibiydim ala geyiğin yavrusunu aradığını
Zaman zaman gökyüzüne bakar bulutları seyrederdim
Gök yüzündede deniz vardı köpük köpük dalga dalga
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Toprağımın insanı, sana ve bütün ardıçlara selam olsun.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta