Kar yanığı çocuğum,
sen uçurum diplerinde
kıldan köprüler yapıp o minik ellerinle
ve yırtık çarığında kar suyu taşırken okuluna,
hangi kayanın dibinde bir asker postalı ezerken başını
ya hangi sıtmalı gecelerin gördün sabahını..
Sen yaşa ey kar yanağı çocuğum yaşa ki...
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta