Sözün bittiği yerdeydi
Anlamını yitirmişti kelimeler
Zaman tükenmiş, dinmişti gözyaşları
Acı biteviye ve kalıcıydı hasret
Son yaprakları dökülmüştü hazanın
Ve mevsim zemheriye dönüyordu
Kar yağıyordu! ...
Sevgilimsin , kim olduğunu düşünmeye vaktin yok,yapacak
işleri düşünmekten
Kalabalığın içinde kalabalıktan biri
Gecenin içinde bir yıldız, yitip gitmiş çocukluk gibi
Sevgilimsin,ak dişlerini öpüyorum, aralarında bir mısra gizli
Dün geceki tamamlanmamış sevişmeden
Devamını Oku
işleri düşünmekten
Kalabalığın içinde kalabalıktan biri
Gecenin içinde bir yıldız, yitip gitmiş çocukluk gibi
Sevgilimsin,ak dişlerini öpüyorum, aralarında bir mısra gizli
Dün geceki tamamlanmamış sevişmeden




Toprağı kar örtmüştü, adamı “ölüm”
Son sayfası da okunmuştu kitabın..
Sıyırıp attı üzerinden bedenini
Ağır geliyordu! .
Dudaklarında garip, beyaz bir tebessüm
Ve “ruhu” göklere yükseliyordu
Kar yağıyordu! .....
Bir hayat yürüyor dizelerde... bir adam ve bir kadın...
Kar her yanı beyaza boyarken... ölüm gerçeğiyle var oluyordu...
'Toprağı kar örtmüştü, adamı “ölüm” '
Şiirdi okuduğum...
Tebrikler
Saygımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta