Kar yağdı, kapandı yollar,
Beyaza gömüldü şehir.
Sokak lambası altında
Yalnızlığım nöbet tutar her gece
Rüzgâr adını fısıldar,
Camıma vurur kar taneleri.
Sensiz geçen her dakika
Üşütür içimdeki hevesleri.
Üşüyorum…
Nerdesin, bedenim buz tuttu,
Avuçlarımda ayaz var.
Gel de sar omuzlarıma,
Bir sen ısıtırsın bu bedeni.
Kalbim donmuş bir göl gibi,
Çözülmeyi senden bekler.
Bir gülüşün bahar olur,
İçimde kardelenler açtırır, çiçekler.
Gel artık…
Yollar kapansa ne çıkar,
Aşk yürür en zor karda.
Bir nefesin yeter bana,
Isıt beni bu beyazda...
Hüseyin YANMAZ
28/02/2026
Kayıt Tarihi : 28.2.2026 11:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!