Dışarda yağıyor kar, seviniyor çocuklar,
Beyaza bürünmüş toprak, yiyecek arar kuşlar.
Zengine kayak keyfi, fakirde düşünceler,
İnzivaya çekilir altında börtü böcekler…
Toprak gelinliğini giymiş, beklenir bahar,
Bebekler ağlarlar evlerde, kıştan bihaber.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta