Melekler birer kar tanesi almış eline,
İndiriyorlar gökyüzüne,
Otobanları geniş,
Değmiyorlar onlar birbirine.
Kilometreleri sabit, hızları aynı,
Yeryüzüne park ediyorlar ayrı ayrı.
En sonunda teslim oluyorlar
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta