KAR VE SEN
Dağlar, denizler giymiş beyaz kürkünü.
Şehirler, cadeller, sokaklar ve evler çırılçıplak terkedilmiş halde karı bekliyorlar.
Ben de, bütün benliğimle , tüm bendenimle çaresizliğin, umutsuzluğun ve mutsuzluğun iplerine bağlanmış halde seni bekliyorum gelip çözesin diye.
Geldin işte !
Sen ! Gökyüzüm, sen ! Güneşim
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta