İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Şair demiş ya 'ben neredeysem yalnızlığın başkenti orası' şiirinizde onu niteler gibi,o sıcak umut sizin içinizde hocam uzakta değill.Diyebilirm ki siz şehirde yaşamıyorsunuz şehir sizin içinizde yaşıyor iyi veya kötü,yoksa inancınız olsun bu şiiri yazamazdınız,ellerinize ve kaleminize sağlık.Ben de Ağrı'da yaşayan bir öğrenci olarak bişeyler ekleyeyim bu şiire 'sevemedim bu şehri özlemim uçan kuşta,tükendi nakdi ömrüm yüreğim haykırışta'
Saygılarımla:Yunus Emre
ağrı'yı öven tek şair olarak tarihe geçebilirsiniz hocam:)))
ağrı'nın kışı ancak bu kadar güzel dile getirilebilir...kaleminize sağlık hocam:)
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta