Beyazlı bir kış mevsimi,
Penceremin önünde bir kar tanesi,
Biliyordu sanki! seveni sevmeyeni,
Her düşüşünde hatırlatıyordu bana Seni.
İşte! bir kar tanesi daha yere düşüyor,
Sanki toprak sevgisizlikten üşüyor,
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta