Kar Tanesi Şiiri - Mine Yılmaz Sevinç

Peki sen;
dilinin ucunda bir kar tanesini eritmeyi denedin mi?
Denedin mi yüreği zemheri ayazı olmuş birinde çiçek açmayı,
Sen içindeki bahara küsmüşsen
Hangi mevsimden hayır bekleyebilirsin?
Umuda önce kendini inandırmadan
Karşıyı nasıl inandırabilirsin?
Taşı kırmak kolay
Taşı yontabilir misin?
Gülmek kolay sevdiğinle ağlayabilir misin?

Peki sen;
Benim başım kelmiş diye dolaştın mı hiç koca bir şehirde?
Oturup bir tren garında
Gelip geçen bütün trenlere sövdüğün oldu mu?
İnsanları tanıyorum,
Sarraf oldum diyip
Her seferinde yeniden aldandın mı?

Gökyüzü güzel
Güzel gördüğümüz için
Yoksa oda kızınca gri,
Birgün yağmur yağdırıyor üzerimize
Birgün kar...
Deniz çok güzel,
Masmavi, serinletici
Sen öyle güzel baktığın
Öyle görmek istediğin
İyi yanlarını düşündüğün için.
Oysa çok büyük,
Tuzlu,
Dalgalar olabildiğince hırçın olabiliyor,
İçinde binbir türlü canlı...
Bahar güzel,
Sen onu rengarenk çiçeklerle bezeli,
Mutluluk getirdiğini düşlediğin,
Yumuşak meltemleri hissetmek hoşuna gittiği için...
Belki bir bakış açısı lazım,
Hayatın kadrajını hep iyi, güzel açıya çevirmeli,
Yenilenmek,
Kabuklarını kırmak,
Yeniden doğmak için...

Mine Yılmaz Sevinç
30 Aralık 2025
13:18