İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Her küçük kıtada maverayı anlatırken kendi gönül deltasının tılsımlarını ifşa ediyor şair ve okuyucuyu düşünmeye sevk ediyor sadece öbür tarafı deyil bu tarafıda düşündürüyor! düz okunuşta zaten hemen hayalde karın yağışını anlatışıyla öyle bir temaşayı bahşediyorki okuyucuya susuyorsun kar yağımının sessizliğince. tebrik ve takdirlerimi sunuyorum can!
yüreğine sağlık.
Kar...
Gizemi hala çözülememiş bir olay.
Kısa mısralarla bazı yönlerine vurgu.
Düşündüren ve bilgilendiren...
Kutlarım...
Kış mevsiminde de kar olarak düşüyor,
Dağlar taşlar hep beyazlara dönüşüyor,
Kar taneleri hep de altıgen olurmuş,
Düşündükçe beden değil akıl üşüyor.
Söylenecek söz yok. Tebrikler...
Kadir Tozlu
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta