Çocukken yaşadığım kasabada
günlerimiz geçerdi kış manzaralı
bir ahşap ev,günger ağaçlarının altında
bu gün gibi anımsarım rüzgarın gizemli ıslıklarını
ve tepenin doruğunda karlarla örtülü binemediğim
salıncağın gıcırtısı
nasıl da ağlamıştım,ilk kardelen dallarını
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




İçten ,doğal ve güzel...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta