Bir kar doku içime
Bir mevsim
Okul yaşı çocuğu yakasındaki beyazlığından
Üşüyen ellerini ve ayaklarını basarak yüreğime
Bir sobanın sıcaklığına kavuşma sevinciyle
Kapanmayan yaralarımdan öp sonra
Unuttur hüzünlerimi bana
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta