Kar içinde kalan gülüm üşüyor,
Ve ben ısıtamıyorum, koruyamıyorum.
Çaresizlik tam da bu imiş !
Şimdi yeni anlayabiliyorum...
Uzat, uzat ellerini,tutup ellerimi köprü kursak,
Üzerinden geçip çıksak,
Tıpkı karıncalar gibi...
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta