Kar İçinde Kalan Gülüm Üşüyor.

Kar içinde kalan gülüm üşüyor,
Ve ben ısıtamıyorum, koruyamıyorum.
Çaresizlik tam da budur !
Şimdi yeni anlayabiliyorum...
Uzat, uzat ellerini,tutup ellerimi köprü kursak,
Üzerinden geçip çıksak,
Tıpkı karıncalar gibi...
Çare olmak gerek çaresizliklere
El ele vererek tabi...
Tut ellerimi yâr bırakma,
Toka'dan başka bir şey kafana takma,
İletişim hatlarımı yakma
Ve beni de...
Her şeyine evet derim belki
Tek beni sensiz bırakma...
Sensizliği taşıyamam
Ve sensiz yaşayamam ki...