Beyaz beyaz, lapa lapa düşer yere; her biri bir meleğin elinden.
Bürünür yeryüzü bir çarşafa, rengi kundağın ve kefenin renginden.
Perdeler aralanır ve seyre dalar insanlar, kiminde binbir neşe...
Kimindeyse acı ve hüzün, harmanlanır ve sıralanırlar peş peşe...
Dillerde dua, şükürlerle, zikirlerle Hakka yönelir aciz kullar.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta