Kar gecesi Şiiri - Dağlar Özügüç

Eskiden kar yağardı adam boyu
Kasabadaki evler kardan şato olurdu
Galağlar piramit gibi sıralanırdı
Sokak lambasının sarı ışığı altın sarısı
Bunların tekmili bir gençlik hatırası
Soğuk fazla üşütmezdi o vakitler insanı
Yoksulluk vardı ama fazla ilgilendirmezdi
Ayıptı her dakika paradan bahsedilmezdi
Gülüşlerimiz buhar olurdu gecede
Ama dostluklar sıcaktı, sobadan önce
Karın altında saklanırdı bir tatlı umut
Şimdi kar bir başka türlü yağıyor
Ne çocuklar sokakta
Ne sessizliğimiz masum ufukta
Hatıralar üşüyor artık
Ve umut eriyor bir kar gibi
Avuçlarımızda bir mahsun çocukluk