Kış mı ruhunun asıl adı
masum ama soğuk
ıslak ama dudaklarım çatlıyor nemsizlikten
erimek bilmez mi kapı eşiğindeki karlar
tuzlayınca yollarını, acıyor mu kabuk bağlamaz dediğin yaralar..
senin ruhunlayken çiçek yetiştiremiyorum
öylesine çiğsin ki yaprağındaki gözenekler gizliyor kendini kahverengi çiçeğimin
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta