Kapladı kar- buz Avlıca'daki hatıralarımı.
Uzanıp altında uyuduğum gürgen ağacını.
Kar altında kaldı çimenler;
Silindi ayak izlerim çimenlerden.
Çobanlık yaptığım ormanlarda,
Kalmadı ayak izlerimden eser.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Muhterem kardeşim, Çok güzel anlatım harika dizeler yüreginizi içtenlikle kutlarım. Sağolun var olun, Sevgi Ve Saygılarımla....
OLDUKÇA ESKİ BİR ŞİİR. AMA HALA GÜNCELLİĞİNİ KORUYOR.SANKİ GEÇMİŞE YOLCULUK YAPTIK ÜSTAD.TAM PUANLA SELAM VE DUA.
Oba evlerinin üstünden;
Okşayıp geçiyor rüzgâr.
Buz tuttu dere, tepe, yol, meydan.
Odun taşıdığım eşeğimin izleri;
Silindi çamurlardan.
38 YIL ÖNCEKİ AVLICA İLE ŞİMDİ ARASINDA FARK VARMI İNANIN MERAK ETTİM. SİZE BU GÜZEL ŞİİR İÇİN İLHAM OLAN KARLI OBAYI CANLANDIRDIM GÖZÜMDE KUTLUYORUM DEĞERLİ ÜSTADIM SAYGILARIMLA
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta