bizler arka bahçelerde çırpınan birer güldük..
kar yağıyordu kırmızıya ve gülüyorduk..
bilmezdikki bir tek japon aslımız severdi karı ve soğuğu..
bizki bizi çok sevdiğini düşündüğümüz allahın evinde..
güldük ve solduk..
insan eşrefi mahlukattı çok büyüttük bunu içimizde
çoğalttık ve yenildik insana..
Meydan mI verirdim bu ayrılığa?
Bilseydim bu kadar zor olduğunu.
Bilseydim dünyanın böyle karanlık,
Bilseydim bu kadar dar olduğunu.
Dilimden sıçrayan bir kıvılcımın
Devamını Oku
Bilseydim bu kadar zor olduğunu.
Bilseydim dünyanın böyle karanlık,
Bilseydim bu kadar dar olduğunu.
Dilimden sıçrayan bir kıvılcımın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta