bizler arka bahçelerde çırpınan birer güldük..
kar yağıyordu kırmızıya ve gülüyorduk..
bilmezdikki bir tek japon aslımız severdi karı ve soğuğu..
bizki bizi çok sevdiğini düşündüğümüz allahın evinde..
güldük ve solduk..
insan eşrefi mahlukattı çok büyüttük bunu içimizde
çoğalttık ve yenildik insana..
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Devamını Oku
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta