Kırıldı kalemim, ferman kesin.
Asla unutamayacak bu gözler, o sureti.
Rahmet yağarken hatırlayacak seni.
Dalıp uzaklara tefekkür ederken kurcalayacaksın bu havsalayı.
En umulmadık anda hayalin belirecek karşımda.
Lisanım yetmeyecek olanları anlatmaya.
Ey bu müstesna hayal, neye kırgınım biliyor musun?
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta