Ankara'ya kar yağıyor.
Çocuksu bir saflığa bürünüyor,
Ankara'nın slogan yemiş sokakları.
Karda küçük ayak izleri bırakıyor çocukluğum.
Tek korkum oluyor yine burnunu yediğim kardan adamlar.
Ve yine tek savaşım oluyor kartopu savaşı.
Ellerim üşüyor, terliyorum yine.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta