KAR
Bitmiştir bir sonbahar
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Kar
Her yerde kar var,gelinliğini giydi ağaçlar
Minicik kar taneleri dallara yuvalanır
Eğri, büğrü dal,kuytu köşe bolca nasibini alır
Gözleri kamaştırır saf ve derin beyazlığı
Yağ tozayarak, uçuşarak, kona, döne, savrula
Geldiğin göklerden mahrem haberler getir bana
Gönlümün çiçeklerini al örtünün altına
Sakla gönlüm gibi beyaz örtünle sar, sarmala
Halis ve temiz ne kadar mukaddes görüntün var
Senin içinde barınmaz sen gibi olmayan
Gönlümü himaye ettin şükranım sonsuz sana
Çiçeklerim çok güzel açacak bu ilkbahara
06_01_2002
Nazife Görgün
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta