Işıklar ıslanıyor
gece ıslanıyor
bu kristalize akıntı
hiç durmuyor
eriyor
ve durmadan
savruluyor yeniden,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




sızamam da artık...
demincek phiç oldu el mahkum karanlıkta yazdığım
metin coğrafik ayası...
yüzümü güldüren esneten yegane şey elan:
coğrafyası
-kendine dahi ve dahi
-kendi kendisine bile-
engebeli, kanlı canlı bir dil
asl-ı dil...
...
...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta