Kar yağdı kar
Kirpiklerime düştü her tanesi
Kucağında taşıdığı her kedi
Gün geldi kesti nefesimi
Kapısını açtığım bu kafesi
Yok etti bir bilinmezlik darbesi
Yarın alacağım nefesi
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




İmkansızı yürekte taşımak hep en zor zanaattir. Çok yorar. Bir de üstüne bilinmezlik yüklenmiş se, girdaba çeker durur.
Tecrübe böyle böyle kazanılıyor malesef..
Umutla dövülmüş demiri atmamayı, düşük omuzlar, ağaran saçlar ve buruk ama inadına gülümseme yükleyerek öğretiyor hayat...
Ellerinize yüreğinize sağlık
Tebrikler şair
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta