Kar yağdı kar
Kirpiklerime düştü her tanesi
Kucağında taşıdığı her kedi
Gün geldi kesti nefesimi
Kapısını açtığım bu kafesi
Yok etti bir bilinmezlik darbesi
Yarın alacağım nefesi
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




İmkansızı yürekte taşımak hep en zor zanaattir. Çok yorar. Bir de üstüne bilinmezlik yüklenmiş se, girdaba çeker durur.
Tecrübe böyle böyle kazanılıyor malesef..
Umutla dövülmüş demiri atmamayı, düşük omuzlar, ağaran saçlar ve buruk ama inadına gülümseme yükleyerek öğretiyor hayat...
Ellerinize yüreğinize sağlık
Tebrikler şair
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta