Çıkmaz duyguların estiği yönlerde
Bandırıyorum kalemimi mürekkeplere
İçimde karmaşık, korku dolu duygular
Var olmamışçasına endişeleniyorum hayatla
Yok olmak, boyun eğmek aklımdan bile geçmiyor
Doğrusu niye geçsin ki? Bu kadar da ucuz olamaz diyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta