Ruhum yanıyor kaptan.
Gözlerimden uçsuz bucaksız
Denizler gelip geçiyor
Ama yine de söndüremiyorum bu yangını.
Pusulam kırık, rüzgâr küskün bana
Ve ne yana dönsem içimde aynı fırtına,
And içmiş gibi sanki inatla durulmayaya
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta