Kırık kanatları vardı havada kırılan aynanın;
aldım birleştirdim, tüyleri teker teker.
Çok çabuk ilerledi lokomotif ve onun çektiği vagonlar.
Karda kışta aştı, köprüleri, yolları, dağı bayırı.
Kıvançtır rüzgar için itmek ittiğini.
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta