Gülmeyi öğrenirken sağanaklardan,
Sana yakalandım çıkmaz sokaklarda.
Islanınca açıldı yokluk kelepçem,
Göğsü kızıl kan ağaran sabahlarda.
Yanmayı öğrendim gölgede seninle
Ateş oldu İbrahim’in gül bahçesi.
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta