Akışına bıraktım...
Yorgunluktan yığılmış bedenimle bak işte geldim..
Senin gücün kaldı mı hala?
Artık hiç bir şey yoramıyor beni,
Kalbimi çoktan bağladım bir ağaca
Kıyılarında kaybolmaya geldim..
Köpüklü deniz tuzu sularının...
Aşk o kadar yordu ki minicik omuzlarımı,
Herşeyden ayıkladım kendimi
Öyle geldim kapına
Oluruna bıraktım Seni..
Akşına bıraktım herşeyi..
Biliyorum ki akışına bırakmazsam herşey bırakacak beni
Ben akışına bıraktım..
Akıp gidiyor hayatım..
Kapında....
O kadar çığlık atıyorum ki ama
Kendimden başka kimse duymuyor..
Kapını çalıyorum sadece çalıyorum
Kulakların çınlamış gibi duymuyorsun
Ama çok yorgunum
Ne anlatmaya mecalim var
Ne sesimi duyurmaya gücüm
Beklentisiz geldim kapına
'Acaba' demeden..
Uğramazdı benim kentime acabalar..
Sen gidene kadar..
Ve yine bir şarkı
Yalnızlığımı yüzüme rüzgarla çarpan bir şarkı
Herşeyimi alıp gitti
Oysa ben beklentisiz sevmiştim Seni
Sevmelere doyamadım
Her şiirin başında terkedip
Sonunda gelmenden
.............
Ey aşk şimdi hangi gönülde bitmeyecek diye
Yemin ettiriyorsan
Orada kal...
(YirmiSekiz-Ocak-İkiBinOnBir-00:36)
Nevin AkbulutKayıt Tarihi : 15.2.2011 16:45:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Köpüklü, tuzlu deniz sularından akıp gittiğim bir geceden.....

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!